વ્રત ધરિ દેવી

વ્રત ધરિ દેવી પૂજી ॥

જાકે મન અભિલાષ ન દૂજી ॥

કીજૈ નંદપુત્ર પતિ મેરે ॥

પૈહોં જો અનુગ્રહ તેરે ॥ છંદા॥

કર અનુગ્રહ વર દિયો જબ બરસ ભરલોં તપ કિયૌ ॥

ત્રૈલોક્ય સુંદર પુરુષ ભૂષણ રૂપ ગુણ નાહિન બિયૌ ॥

ઇત ઉબટિ સોલ સિંગાર સખિયન કુઁવરિ ચૌરી જહાઁ બની ॥

જા હિતકે વ્રત નેમ સંયમ સોઘરી વિધના ઠની ॥૧॥

મુકુટ રચિ મૌર બનાયો ॥

માથેં ધરિ હરિ વર આયો ॥

તન સાંવલ પીત દુકૂલે ॥

દેખતહી ઘન દામિની ભૂલે ॥ છંદા॥

દામિની ઘન કોટિ બારોં જબ નિહારોં મુખ છબિ ॥

કુંડલ બિરાજત ગંડમંડલ નહી શોભા શશિ રવિ ॥

ઔર કૌન સમાન ત્રિભુવન સકલ ગુણ જામાહિં હૈં ॥

માનોં મોર નાચત સંગ ડોલત મુકુટકી પર છાંહિં હૈં ॥૨॥

ગોપી સબ ન્યોતેં આઈ ॥

મુરલી ધુનિ પઠે બુલાઈ ॥

જહાઁ સબ મિલિ મંગલ ગાયે ॥

નવ ફૂલનકે મંડપ છાયે ॥ છંદા॥

છાયેજુ ફૂલન કુંજ મંડપ પુલિનમેં બેદીરચી ॥

બૈઠેજુ શ્યામા સ્યામ વર ત્રૈલોકકી શોભા સચી ॥

ઉત કોકિલાગણ કરેં કુલાહલ ઇત સબેં વ્રજનારિયાં ॥

આઈજુ ન્યોંતે દુહુદિશતેં દેત આનંદ ગારિયાં ॥૩॥

રાસમંડલ ભુજ જોરી ॥

સ્યામ સાંવરે શ્રીરાધાગોરી ॥

પાણિ ગ્રહણ બિધિકીની॥

તબ મંડપ ભ્રમ ભાંવરદીની ॥

દીનીજુ ભાંવર કુંજમંડપ પ્રીતિ ગાંઠ હૃદય પરી ॥

શરદનિશ પૂજ્યૌ વિમલ શશિ નિકટ વૃન્દા શુભઘરી ॥

ગાયેજુ ગીત પુનીત સખિયન વેદ રુચિ મંગલધ્વની ॥

નંદસુત વૃષભાન તનયા રાસમેં જોરી બની ॥૪॥

જહાઁ મન્મથસેન વરાતી ॥

તહાઁ દ્રુમ ફૂલે નાના ભાંતી ॥

સુર બંદીજન યશ ગાયે ॥

તહાં મઘવા વાજિત્ર બજાયે ॥

વાજિત્ર બાજે શબ્દ નભસુર પુષ્પ અંજુલી બરખહીં ॥

દેવ વ્યોંમ બિમાન બૈઠે જય શબ્દ કરકે હરખહીં ॥

સૂરદાસહિં ભયૌ આનંદ પૂજી મનકી સાધિકા ॥

મદન મોહનલાલ દૂલ્હે દુલહનિ શ્રીરાધિકા ॥૫॥