પ્રથમ કંસ પૂતના પઠાઈ

પ્રથમ કંસ પૂતના પઠાઈ ।

નંદ ઘરનિ સુત લિયે જહાઁ બૈઠી ચલી ચલી નિજધામ જુ આઈ ॥૧॥

અતિમોહનિ નામ ધરી લીનૌ દેખત હી સબકે મન ભાઈ ।

જસુમતિ દેખિ રહી વાકૌ મુખ કાકી બધૂ કોન ધોં આઈ ॥૨॥

નંદસુવન તબહી પહેંચાની આસુર ઘરની અસુર કી જાઈ ।

આપુન બ્રજ સમાન ભયે હરિ માની દુઃખિત ભઈ ભઈ પરાઈ ॥૩॥

અહો મહરી પાઁ લાગન મેરો મેં તુમરો સુત દેખન આઈ ।

યહ કહી ગોદ લિયે અપને તબ ત્રિભુવન પતિ મન મન મુસકાઈ ॥૪॥

મુખ ચુઁમ્યો ગહિ કંઠ લગાયે વિષ લપટે સ્તન મુખ નાઈ ।

પય સઁગ પ્રાન ખેંચિ હરિ લીને જોજન એક પરી મુરઝાઈ ॥૫॥

ત્રાહિ ત્રાહિ બ્રજધન આઈ અતિ બાલક ક્યોં બચ્યૌ કન્હાઈ ।

અતિ આનંદ સહિત હરિ પાયૌ હિરદૈ માઁઝ રહે લપટાઈ ॥૬॥

કરવરટરી મેરેકી ઘરઘર કરત આનંદ બધાઈ ।

સૂરશ્યામ પૂતના પછારી યહ સુનિ જિય ડરપ્યૌ નૃપરાઈ ॥૭॥